Geschiedenis van de Munchkin

In 1982 vond Sandra Hochenedal in Rayville, Louisiana een zwanger poesje dat ze Blackberry noemde. Toen deze poes beviel bleken er in het nest kittens met normale pootjes en met korte pootjes te zitten. Zij noemde ze longlegs en babylegs en stuurde er 2 voor onderzoek naar dr. Solveig Pflueger, een katten genetica, die onderzoek ging doen naar de oorzaak van de kortpotigheid. Toen deze in 1990 opbelde naar Mw Hochenedal dat een van de poesjes op tv zou komen en de soort een naam moest krijgen dacht zij aan de dwergen in de film de Wizard of Oz en verzon zo de naam Munchkins voor hen. Die naam hebben ze tot op heden nog.  Het ras werd voor het eerst tentoongesteld in 1991 in Madison Square Garden en werd in 1995 door een van de overkoepelende organisaties in Amerika, TICA, erkend. Munchkins worden momenteel gefokt in Amerika , maar zijn nog zeer moeilijk te vinden in Europa.

Dit ras is niet erkend in Nederland en slechts door enkele kattenverenigingen in België en wordt door veel overkoepelende organisaties op raskattengebied als een niet gewenst fenotype beschouwd. De kat kan door zijn korte poten niet goed springen, waardoor men vindt dat de driedimensionele wereld waarin het kattengedrag zich afspeelt verstoord wordt. Verder zijn er geen problemen met de beweeglijkheid. Liefhebbers van dit ras vinden echter dat de kortpotige katten nauwelijks hinder ondervinden van hun korte pootjes en net zo gelukkig zijn als normale katten. Ze zijn beweeglijk en speels. Ze kunnen spelen en in bomen klimmen net als elke ander kat, maar vanwege zijn korte pootjes kunnen ze niet zo hoog springen als katten met normale poten. Voor de rest zijn het sociale huisdieren die het prima kunnen vinden met andere katten, ook honden zijn geen probleem. Ze zijn erg aanhankelijk en maken graag deel uit van het gezin.

De kortpotigheid wordt veroorzaakt een dominant verervende groeistoornis waarbij de kraakbeenvorming in het proces van de lengtegroei van de botten gestoord is. Hierbij zijn de pootjes ernstig verkort en heeft de romp een normale lengte. Er sprake van homozygote lethaliteit waardoor kittens die het gen voor korte pootjes van beide ouders vererven al in de baarmoeder afsterven en dus niet geboren worden. Men adviseert daarom om de Munchkin te fokken door 1 kortpotige ouder en 1 langpotige ouder te gebruiken. Kortpotige munchkins noemt men Standard, de langpotige Munchkins noemt men Non-Standard. Het gen vererft dominant, dus katten die het gen niet tonen zijn er ook geen drager van. Met andere woorden, 2 langpotige munchkins kunnen dus nooit samen kortpotige nakomelingen krijgen. Omdat ze echter verder wel alle genen van het ras hebben, kunnen ze dus wel heel goed gebruikt worden in het fokprogramma.

De Munchkin heeft op zijn sterk verkorte poten na het uiterlijk van een huiskat en komt voor in alle mogelijke kleuren en patrooncombinaties in zowel langhaar als korthaar.

Munchkins zijn door hun korte pootjes erg grappig om te zien. Ze zijn over het algemeen aanhankelijk en bijzonder gesteld op de aanwezigheid van hun mensen. Ze zijn graag in de buurt, liggen ook graag op schoot en zijn zeer behulpzaam bij het lezen van de krant (zucht....) Munchkins staan bekend om hun verzamelwoede. Ze hebben de neiging om kleine dingen mee te nemen en te verstoppen op hun favoriete plekjes. Omdat ze zo laag bij de grond zijn en erg nieuwsgierig zie je ze ook regelmatig op hun achterpootjes zitten om ergens naar te kunnen kijken.

 

Terug naar geschiedenis